EĞİTİM

İmdat! Hemşire Olarak Teori ile Uygulama Arasında Sıkışıp Kaldım

Merhabalar,

Ben Emre. Beykent Üniversitesi’nde üçüncü sınıf hemşirelik öğrencisiyim.

Bu ilk blog yazım. Bu nedenle yazım ile ilgili kusurlarım affola..

**

Hemşirelik eğitimi alırken onlarca farklı bilgi ediniyoruz. Her bilginin önemi ve ağırlığını vize ve final haftalarında görüyoruz. Eksik veya yanlış bildiklerimizi bu sayede tekrardan öğrenmek için çabalıyoruz. Çünkü eksik her bilginin bizim becerilerimizin eksik veya yanlış olmasını sağladığını biliyoruz. 

Geçen 2 yıl boyunca birçok vize ve final sınavlarına girdim. Sonrasına klinik uygulamalara çıktım. Bu süreçte düşündüğüm ve kendime sorduğum bir soruyu sizlere sormak istiyorum. 

Öğrendiğimiz her bilgiyi ve uygulamayı sizce kliniklerde kullanıyor muyuz?

Örneğin, hemşirelik eğitimi alırken derslerde öğrendiğimiz muayene yöntemlerinin adlarını hatırlıyor musunuz? Hadi, hatırlıyorsunuz diyelim. Peki anlamlarını ve uygulama alanlarını biliyor musunuz? Hadi, bunu da bildiğinizi varsayalım. Buraya kadar güzel geldiniz, bu sayede vizelerden finallerden bir şekilde geçtiniz. Asıl can alıcı şu soruyu sormama izin verin. 

‘Peki muayene yöntemlerini kliniklerde kullanıyor musunuz?’ 

Bu sorunun cevabını tahmin edebiliyorum. Birçoğunuz uygulama stajından ne yazık ki kaldınız. Diğer yıl veya dönem ekle-çıkar haftasında bu dersi de seçmeyi unutmayın 😊.

**

Evet. Derslerde gördüğümüz onlarca şeyin aklımızda yüzde yüz kalmasın mümkün olmadığının ben de farkındayım. Bunu öğrenip yani bilip klinik uygulamalarda uygulamıyorsak bunun sorumluluğu bizdedir. 

Bazı arkadaşlarımız ‘Bizim işimiz bakım, biz neden hastayı muayene edelim?’ diye sorabilir. Çünkü bunu klinik uygulamalarda hep duyarım. Bu soruya cevabım hemşireliğin bilgi temelini oluşturan hemşirelik sürecinde yatıyor. Bireyselleştirilmiş bakım sürecini organize ederken fiziksel muayene yöntemleri ile hastadan veri toplamak tanılama sürecinde yer alır. Hemşirelerin sık yaptığı yaşamsal bulgular yani vital bulgular da tanılama sürecinin bir parçasıdır. Buna benzer yapıda hastayı tepeden tırnağa muayene etmek hemşirenin görev ve sorumlulukları arasındadır. 

Çoğu hemşirenin hemşirelik mesleğini bir iş olarak görmesi nedeniyle (ki ben buna profesyonellik yönü düşük olan hemşireler grubu diyorum) hastayı monitörize ederek sadece monitörden verileri alarak muayene yaptıklarını görüyorum. 

Burada şu sorum yerinde olacak, ‘Hiç hastayı dokunarak muayene ettiniz mi?’

 Etmediyseniz, neden etmediğiniz üzerine düşünmenizi öneririm. 

Hemşirelik tanılarından ‘Gaz değişiminde bozulma’, ‘hava yolunu temizlemede etkisizlik’ tanılarını koymadan steteskopla hastanın akciğerlerinin dinlenmesi koyduğunuz tanının sağlam bir zemine oturmasını sağlayacaktır. 

Bu tanıları koymak için hastanın siyonize olması veya çaydanlık gibi fakurdaması gerekmiyor. Böyle hastaları görünce üzülüyorum. O hastalar yerinde olsak eminim hiçbir hemşire o şekilde o hasta yatağında olmak istemeyecektir. 

Bu şekilde her bir tanı için gerekli fiziksel muayeneyi yapsak, bunu kanıta dayalı hemşirelik uygulamaları ile pekiştirsek hemşirelik mesleğini (hastalarla en fazla temas halinde olan meslektir) hep düzelmesini istediğimiz imajının nasıl düzelebileceğini tahmin edin. Bu değişimi hastalardan da başlatabiliriz. Sadece itibar mı? Tedavi ve bakım kalitesinin artması da ayrı bir olumlu etki olacaktır. 

Ben ve ekip arkadaşım okulumuz bünyesinde bu konuyu kafaya taktık ve konuyu araştırmaya karar verdik. Onlarca hemşireye ‘Neden muayene etmiyorsunuz?’ sorusunu sorduk. Hemşirelerin büyük bir çoğunluğu aşağıdaki nedenleri sıraladı.

  • İşlem saatler alıyor gibi!
  • Vaktim yok, bu yüzden muayene yöntemlerini hastaya uygulamıyorum.

Aynı zamanda hemşirelerin muayene yöntemleri ile ilgili kurum içi eğitim almadıklarını öğrendik. 

Hemşirelerin yine büyük bir çoğunluğu ise bakımda fiziksel muayene yöntemlerinin önemli olduğunu, bakım kalitesini arttıracağını belirttiler.

Peki, hemşirelerin büyük bir çoğunluğu uygulamaya geldiğinde neden uygulanmıyor? 

  • Neden bakım kalitesini arttıracağını bile bile bunu yapmıyoruz?
  • Neden hasta bakım süreçlerinde buna yer vermiyoruz? 
  • İş yüklerinin bu şekilde yeniden düzenlemesi çok mu zor?
  • Hastane yönetimini güncel bilimsel bilgiler ışığında ikna etmek çok mu zor?

Şimdi durup ‘Avrupa’da böyle değil’, ‘Amerika’da hemşireler de muayene ediyor’ diye klasik örnekleri önünüze koymak istemem. Muayene yöntemlerinin hepsini biliyorsunuz. Bilmiyorsak bu çok rahat öğrenebiliriz. 

Araştırmamıza katılan en yaşlı hemşire bile -mezuniyetinden seneler geçmesine rağmen- muayene yöntemlerini biliyor fakat uygulamıyor… 

Sonuç olarak, bize hemşirelik eğitimi alırken hiçbir şey boşuna ve genel kültür olsun diye öğretilmiyor. Öğrendiğimiz her bilgiyi hasta bakımına uyarlayabilir ve bunu geliştirebiliriz.

Böylelikle, hemşireler hastayı muayene etmesi ile elde ettiği veriler sayesinde tedavi süreçlerini düzenlemesinde hekimlerle birlikte işbirliği içinde çalışabilirler.  

Sevgilerimle.

Yazar Hakkında

Yunus Emre Akyol

Beykent Üniversitesi Hemşirelik Bölümü Öğrencisi

Yazı ile ilgili düşünceni belirt